[…] powtórzenia, aliteracje, przesunięcia obrazów, jakby nakładanie ich na inne, lekko zmienione, zawsze dźwięczne – powodują, że znajdujemy się w świecie niepewnym, muzycznym, gdzie obrazy, postacie i przedmioty mogą nagle zniknąć, ukazać się w innej konstelacji, przemienione. To owe duchy
Nominacja do Nagrody Literackiej NIKE 2005 Okładka: miękka, Rok wydania: 2004,
W "Duchach dni" Dariusza Suski dzieciństwo nie jest ani czasem, ani poza czasem. Nie jest krainą niewinności, częściej okrucieństwa, jednak mówi się o tym z melancholią i żalem, że minęła tak niezwykła intensywność odczuwania świata. Duchy dni przywołują tę intensywność jak mantrę, aż świat znika.
